Vacare

Ik heb ooit gehoord dat het woord ‘vakantie' afkomstig is van het Griekse woord ‘vacare' , wat ‘niets doen' betekent. Nou, dan hebben we nog maar een paar dagen echt vakantie gehad. Op die dagen is er tijd om lekker een boek te lezen of naar een luisterboek te luisteren. Ik had van Corrie op mijn verjaardag een luisterboek, 10 uur college Ethiek, gekregen. Daar heb ik nu de tijd (en de rust) voor. Plato had gelijk toen hij zei dat niets doen een belangrijke voorwaarde is om te filosoferen.

We hebben steeds redelijk tot goed weer. Hier in Te Anau is het zelfs erg droog, zeker voor deze omgeving waar het normaal veel regent. De dagen vullen zich snel met plannen maken voor de volgende dagen, reizen in ons autootje, maar ook de dagelijkse bezigheden zoals eten koken en wassen. We proberen zo veel mogelijk buiten in de natuur te zijn, vooral door er veel in te wandelen. Gelukkig genieten we daar beide erg van. Het met z'n tweeën bewegen in ontzag voor en verwondering over de overweldigende afwisselende pracht doet ons goed. Het Engelse woord ‘enjoy' is in dit verband toepasselijk. Dit alles klinkt misschien theatraal als ik dat zo opschrijf, maar zo ervaren we dat wel.

De luchten zijn vaak prachtig, je kunt ver kijken doordat er nauwelijks vervuiling is. Het bos en de planten zijn prachtig van kleur. Gisteren liepen we door een gebied waar scenes van de film ‘Lord of the Rings' zijn opgenomen. Om elke hoek van het pad is er wel weer iets moois te zien. We maken veel foto's, maar toch kunnen ze niet weergeven hoe het in werkelijkheid is. Wel merken we dat het voortdurend trekken van de ene plek naar de andere soms wat vermoeiend is. In onze planning proberen we daar rekening mee te houden.

Vanuit Te Anau, een plaats aan de rand van het Fjordland National hebben we een aantal dagtochten gemaakt, een deel van de Milford track en een deel van de Keppler track. Ook hebben we onder begeleiding van een gids een dag in de Milford sound gekajakt. Je ontkomt dan niet aan een religieuze ontroering als je het voorrecht hebt even één te zijn met deze geweldige natuur. Onze gids zei hierover: 'This is about the closest you can get to paradise.'. We hadden een gids voor ons beide en het klikte tussen Corrie en hem wel erg goed. Hij beëindigde de kajaktocht met het proclameren van een gedicht vanuit zijn kajak, ‘rain poem' genaamd, in één woord geweldig.

Het programma voor de komende resterende weken in Nieuw Zeeland ligt nu zo'n beetje vast. Vanuit hier nemen de de southern scenic route, een kustroute langs de zuidkust. We zullen een paar dagen in de Catlins doorbrengen. Dit is een natuurgebied in het zuidelijkste puntje van het Zuider eiland. We verheugen ons hier erg op. Tijdens deze route zullen we hopelijk zeerobben, zeeleeuwen, pinguïns en misschien dolfijnen zien. Daarna gaan we langs de oostkust naar het noorden, naar Kaikura waar we op open zee met dolfijnen gaan zwemmen. De dag daarna gaan we weer de Pacific op, nu op zoek naar walvissen.

We overnachten in cabins, een soort kamertjes met een bed, een gezamenlijke keuken en een douche, of in hostels of in een klein tentje. Dat laatste alleen als het mooi weer is. Overal op campings zijn goede voorzieningen, in de keukens zijn potten en pannen, er zijn internetruimtes etc.

Dit is voor ons een prima mix, vooral hostels zijn mooie instellingen. De kamers zijn er schoon en er is bijna altijd ruimte genoeg op de vloer om je rommel uit te spreiden. Soms niet, twee nachten hebben we op stapelbedden in een soort grote kast doorgebracht. Er heerst praktisch altijd een positieve sfeer van samen doen, samen delen en samen genieten. Iedereen heeft wel iets moois meegemaakt of vertelt graag over zijn of haar land of luistert naar de verhalen van de ander. We komen veel Europeanen tegen, vooral Duitsers, maar ook Fransen en Engelsen. Verder Japanners, Chinezen en een enkele Amerikaan. Ik moet zeggen het gehalte jongemeisjesvriendinnen af en toe wel erg groot is. Maar er zijn gelukkig ook ouderen; die blijven vaak langer dan één dag. 's Ochtends na uitchecktijd blijven die vaak over en lijkt het soms even een ouderen sociëteit. Samen koken is leuk, Corrie en ik zijn altijd benieuwd wat de Chinezen brouwen, die zijn veel in de keuken en koken op de vreemdste tijden van de dag. Aanvang kooktijd tien uur ‘s avonds uur is heel gewoon, grote stukken vlees, worsten en speklappen gaan dan in de pan. Samen met diverse groentesoorten en daarbij kommen met rijst, wordt een hele maaltijd bereid. Rond elf uur staat er dan een formidabele gedekte tafel klaar voor een Chinese groep. Mooi om ze zo vrolijk te zien genieten van het eten. Ik heb eens gehoord dat als Chinezen elkaar groeten ze geen ‘goeiedag' o.i.d. zeggen maar ‘heb je al gegeten ?'.

Wel zouden we af en toe even thuis willen zijn, vooral om emoties te delen. Er gebeurt veel in de tijd dat we weg zijn: Opa, Bautine, Dora, Bert, Conny, Joyce en Jules. We beseffen ons hoe lang en hoe ver we bij jullie vandaan zijn en dat heeft ook z'n nadelen. We bereiden ons nu voor op India, we vinden dat beide wel weer spannend. We zullen zien.