Natuurlijk wisten we dat Christchurch geleden had onder een aardbeving, maar dat het zo'n impact heeft gehad en nu nog heeft op het alledaagse leven hier hadden we ons niet gerealiseerd. Het was een vreemd toeval dat toen we Christchurch binnenreden we op de radio van de bus het liedje 'I feel the earth move under my feet' hoorden.

Een groot deel van de binnenstad is nog steeds afgesloten i.v.m. instortingsgevaar en de helft van alle winkels zijn nog steeds gesloten. Ook veel historische gebouwen zijn onherstelbaar beschadigd. Als je in het centrum loopt lijkt het soms wel een spookstad. Met een aantal containers hebben ze iets van een centrum willen herbouwen. We hebben een dag gewandeld rondom de monding van een rivier en het bleek dat daar zo'n 80 % van alle huizen onbewoond waren. We spraken daar met een man, hij vertelde dat gedeeltes van de bodem tot 60 cm zijn gezakt. Op het droogvallende gedeelte waren een soort kratertjes te zien waaruit lucht en water omhoog kwam. Huizen hangen scheef en zijn half ingestort. Waarschijnlijk worden de meeste huizen daar niet herbouwd, omdat de mensen daar niet meer willen wonen. De botanische tuinen zijn ongeschonden en prachtig om in rond te lopen, alles bloeit uitbundig.

In vier dagen hebben we een twintigtal bevingen meegemaakt, de zwaarste was 5,3. (http://www.geonet.org.nz/earthquake/quakes/recent_quakes.html) Het verbaasde ons dat veel mensen zo laconiek deden, alsof het hen niets (meer) uitmaakte. Blijkbaar wordt je gelaten onder steeds weer tegenslag. Wij vonden die trillingen in het begin wel een beetje bijzonder, maar na een aantal, als je niet weet wanner de volgende komt, hoe zwaar die zal zijn en hoe lang die zal duren, dn krijg je er wel genoeg van.

Nu staan we op de camping en de bevingen worden ook hier veel besproken. Of ze Christchurch gaan herbouwen, veel mensen willen niet terug, de financiële gevolgen voor heel Nieuw Zeeland, enz. We spraken met oud-Zwollenaren die 17 jaar geleden zijn geëmigreerd, in assendorp gewoond hebben en door Coen zijn gekeurd voor hun emigratie. It's a small world.

Wij gaan weer verder en hebben een klein tentje en een matras gekocht zodat we weer naar de DOC-campings kunnen. Op dit moment staan we in het Peel Forest. Corrie heeft al weer een wandeling uitgekozen. Vandaag is het overdag bij jullie warmer dan bij ons 's nachts. Tot de volgende keer.