Na de vliegreis kwamen we 's morgens om 6 uur moe aan in Auckland. We moesten in het vliegtuig, omdat de klok vijf uur later werd gezet, voor ons gevoel 's middags om zes uur al gaan slapen. Dat lukte ons beide niet. Ik heb twee speelfilms en een paar afleveringen van Fawlty Towers gezien. Maar ons het campertje stond ‘s morgens om 10 uur in Auckland voor ons klaar.

Nu alles weer op de verschillende borden is te lezen en redelijk met alle mensen is te communiceren voelt het een beetje alsof we thuiskomen. Het Nieuw-Zeelandse accent is wel wennen. Het is hier zomer, dat voelt wel vreemd aan na een kort en heftig wintertje in Mongolië. Aan de ene kant voelt het dus vertrouwd, aan de andere kant ook heel vreemd als je op 5 december onder een warme zon in zee zwemt. In deze dagen hoort het buiten koud, nat en winderig te zijn en binnen behaaglijk warm. Vroeg donker en een kaarsje aan. We worden af en toe plotseling herinnerd aan het feit dat kerst in aankomst is als we in een winkel een kerstboom zien staan. Hier draait de zon door het noorden van oost naar west, ook even wennen, maar dankzij het kompasje van Lubke komen we daar wel uit.

Het campertje stond dus klaar, het is een sober dingetje, je kan er goed in slapen, hij rijdt lekker en je kunt er een potje koken, maar dat is dan ook alles. Dat is voor ons genoeg. Na een paar dagen acclimatiseren zijn we aan een zomervakantie begonnen. Van camping naar camping rijdend , het liefst zgn DOC-campings (department of conservation). Dit zijn een soort natuurcampings met een WC ( weer een gat in de grond, maar nu een WC-pot erboven en koud water. We zitten nu nog net voor de grote zomervakantie in Nieuw Zeeland, en het is nog aardig rustig. We zijn druk met eten kopen, koken, wassen en lekker over en met de andere mensen op de camping praten

De natuur is er prachtig. Er zijn planten, bomen en dieren te zien die nergens anders voorkomen. Wat wil je ook als je bedenkt dat deze eilanden, door de zee ver verwijderd van de rest van de wereld, miljoenen jaren niet door mensen zijn bewoond en de natuur zich op een eigen manier heeft ontwikkeld. De temperatuur is nu 20 + graden, maar we hebben ook wel wat regen gehad. Ik heb weer wat foto's opgestuurd, die spreken voor zich. We gebruiken het campertje tot 20/12 en vliegen dan naar Nelson op het Zuider Eiland, waar we een paar dagen in een hostel blijven om dan te beginnen aan de eerste gereserveerde wandeling, de ‘Abel Tasman coastal track', 5 dagen langs de zee wandelen en overnachten in hutten. We zullen hier de kerstdagen doorbrengen.

Kiwi's ( nieuw zeelanders) zijn positief ingestelde nogal joviale mensen, wel even wennen. Als ze ‘how are you' zeggen heb ik de neiging te vertellen hoe het met me is, maar dat is niet de bedoeling, begreep ik later. En na ‘have a good day' heb ik de neiging ‘ the same' te zeggen, ook niet de bedoeling. Uiteindelijk went dat ook wel weer. Waar we ook aan moeten wennen is de kracht van de zon, beide zijn we, ondanks wat smeren, pijnlijk verbrand op onze armen en nek.

We willen niet veel rijden en hebben besloten binnen een straal van ongeveer 150 km rondom Auckland te blijven, eerst naar het noorden tot en met de Bay of Islands dan naar het zuiden om de geisers rondom Rotorua te bekijken. Maar daarover later.

We wensen jullie gezellige feestdagen toe.