Alles is er groot , het Tiananminplein, de enorme paleizen van de keizer, in prachtige staat gerestaureerd, de tempelcomplexen, de winkelstraten en de markten. En natuurlijk de grote muur, we hebben er een heel eind op gewandeld. De tempels leven er niet zoals in Mongolië, daardoor maken ze op ons een wat doodse indruk.

Onze gids, Peter (zijn eigenlijke naam is een Chinese, maar deze naam kreeg hij als veel andere Chinese kinderen van zijn leraar Engels. Wel handig voor de toeristen.) is 36 jaar oud en sinds 11 jaar gids voor Tiara. Hij trok 4 dagen met ons op. Hij wist erg veel van de geschiedenis van China, vertelde daar ook graag en veel over. Onwillekeurig hebben we ook vrij veel over andere dingen gesproken. Het viel op hoe verschillend onze blik op de wereld is. Over Israël: een goed land, zij hebben ons aan de AWACS geholpen. De Palestijnse kwestie is hem amper bekend. Ingrijpen in de interne zaken van een ander land is niet goed. De bemoeienissen van de Westerse landen met Irak, Libië en Egypte hebben maar één doel, olie. Over de religie: als een volk gelukkig is dan heeft ze geen religie nodig. Op mijn vraag of hij religieus was antwoordde hij: nee, want ik ben lid van de partij. Op mijn vraag of de Mao-verering niet een vorm van religie is lachte hij alleen. Later bleek dat je wel religieus kan zijn als partijlid, maar dan binnen de vier muren van je huis. Enig chauvinisme was hem niet vreemd, trots was hij op de Olympische gebouwen, het zwembad en het birdsnest. Ook de euro kwam ter sprake; in zijn ogen is de schuldencrisis een noodzakelijk gebeuren om een nieuw evenwicht te laten ontstaan en ik voelde een beetje leedvermaak.

Beijing (sinds het uitroepen van de peoples republic in 1954 heeft het deze nieuwe naam) is een stad waar de commercie overal aanwezig is, de vrije -markt economie wordt hier met hartstocht gepraktiseerd. Grote winkelstraten, grote shopping-malls , alle grote internationale merken zijn vertegenwoordigd. De jeugd loopt in de nieuwste mode met cola en popcorn in de hand. Zou de grote leider, Mao Tse-tung, dit bedoeld hebben met de revolutie voor het volk ? Ook zijn er nog stukken van het vroegere Peking. Hutongs, oude wijken, netwerken van nauwe straatjes en steegjes. Mensen leven op straat, wel erg gezellig. In beide delen van stad weer dezelfde openheid en hartelijkheid naar vreemdelingen.

We hebben de grote leider opgebaard zien liggen, we moesten daarvoor wel 3 keer door een security-check, moesten onze tassen en fototoestel inleveren, zelfs ons zakmesje moest worden ingeleverd. Je kon bloemen kopen en die bij zijn kist neerleggen. Er werd gebogen en zelfs gebeden. Eigenlijk net een tempel. Verder hebben we in het nationale museum, al weer net zo gigantisch groot, 'het pad van de verjonging van China' gelopen, dat is de historie van de revolutie. In de ogen van de Chinezen heeft Engeland zich als een waar koloniaal land gedragen. Het volk uitgebuit en aan de opium geholpen. Zo hebben, denk ik, de Europese landen zich in de vorige eeuwen toch wel vreemd gedragen. Landen werden ‘ontdekt' en tot bezit verklaard, het volk daarna uitbuitend. De revolutie heeft de Chinezen in ieder geval welvaart gebracht. Eén van de nadelige gevolgen van deze welvaart is de smog door de auto's, die zo lang we in Beijing waren, daar heeft gehangen.

We zitten nu in de nachttrein naar Shanghai en hopen daar om half elf de volgende morgen aan te komen. We zitten dan een stuk zuidelijker, 10 graden lager op 32 graden NB, het zal er wel een stukje warmer zijn. We zullen wel zien.