Aangekomen in Irkoetsk
Na een mooie treinreis van drie dagen en vier nachten door Rusland en Siberië, wat een immens groot land, zijn we vanmorgen aangekomen in Irkoetsk.
Voor een deel stond de reis in het teken van het overlijden van vader, maar we hadden genoeg tijd om het een goed plekje te kunnen geven. We willen iedereen hartelijk bedanken voor de vele reacties. Het is vreemd, we zijn ver weg van iedereen maar door de reacties voelen jullie heel dicht bij. Misschien wel dichter als we gewoon thuis waren geweest. Het internet heeft veel voordelen. We kunnen gelukkig op tijd op de begrafenis komen. Nu vliegen we van Irkoetsk naar Schiphol en pikken we zaterdag de draad weer op in Ulan Bataar in Mongolië.
De dagtemperatuur lag tijdens de treinreis tussen de -5 tot -10 gr. Russen blijken ontzettend warme een aardige mensen te zijn. We waren in Vladimir op een markt en kwamen daar allerlei leuke mensen tegen. De slager begon met een klant voor ons een duet te zingen en de wijnverkoper, waar we eén liter wijn kochten gaf ons een fles wijn cadeau. Van de werkruimte van de slager heb ik een fotootje bijgevoegd. Over hygiëne gesproken...... Blijkbaar worden ze er niet ziek van. Verder zijn ze behoorlijk religieus. In de kerken en kathedralen, en er waren er nogal wat in Vladimir, is het een drukte van belang, kaarsjes aansteken, kruisjes slaan, zegeningen ontvangen, schilderijen en lijkkisten van heiligen kussen enz. Zelfs de jeugd is daar druk mee. Daartussen staan de priesters de boel te regelen en belangrijk te doen.
In de trein heeft elke wagon een soort conducteur/ conciërge/ WC-schoonmaker/ ijs van remmen-afbikker etc, de zgn. provodnik. We hebben er twee, Vladimír en Natasja, ook erg aardig en geschikt. Ze zorgen ervoor dat we, als we even de benen willen strekken op de stations weer op tijd in de trein zitten. Ook hebben ze ons gewekt in Irkoetsk, we waren als de dood dat we ons zouden verslapen!
We zijn nu vijf tijdzones gepasseerd. In de trein wordt Moskou-tijd aangehouden. Wij gingen met z'n tweeën zo ongeveer met de tijdzones mee, dus zetten we onze horloges af en toe een uurtje later, zodat wij plaatselijke tijd in Irkoetsk zouden aankomen. Wel leuk om elke keer samen af te spreken hoe laat het is.
Tot de volgende keer
Reacties
Reacties
Over religie, dat herken ik. In Riga, Letland, destijds (1987) nog onderdeel van de USSR was dat ook het geval. Kunnen jullie Engels spreken met de mensen?
Ik ga snel de foto's bekijken.
Beste reizigers, trotseerders van ongemak en ongerief, zoekers naar weet-niet-wat, P&C,
Dank voor jullie eerste berichten. Van gemengde aard helaas, maar dat valt van wereld- en leven-reizigers ook wel te verwachten. Intens, onverwacht, spannend, interessant, niet altijd alleen maar leuk.
Iemand vergeleek de reis met het leven: als ik zo op de kaart kijk hebben jullie nog veel voor de boeg. Heel leuk om zo met jullie mee te kunnen leven.
"Geniet nooit met mate "(Loesje)
Sterkte, en ook plezier dus, M
Ook ik reis op deze manier met jullie mee. Het is veraf maar toch dichtbij. Leuk! En ik maar klagen over de kou! Brrrr..... Groetjes. (ik kijk uit naar jullie volgend verhaal, het is net een spannend boek)
Maar goed dat de provodnik bestaat! toch wel een geruststellend idee. Hoe vergaat het jullie? Sommige foto;s geven al een beetje een Kerstgevoel, het lijkt een totaal andere wereld, je hoeft alleen maar naar de foto van de slagerij en de slijter te kijken om te zien in wat voor wereld jullie je nu bevinden. Boeiend! Doe de wollen onderbroek maar vast aan en pas goed op elkaar. Sterkte morgen! Ik denk aan jullie. groeten ook namens Rene
In gedachten zijn we vandaag bij jullie. Liefs Alice en Bert
jullie reis wordt dus gekenmerkt met vooruitgang, stops en terugblikken. ik leef met jullie mee, zowel in het definitief verdwijnen uit je leven van vader als de spijt om het niet kopen van die theemuts. om mee te reizen in dat kleine treinvertrek door die immense en koude reisruimtes is boeiend. met kachelwarme groet, klara
Tjeetje, wat een verhalen alweer. Zo'n reisonderbreking voor het overlijden, beide, gecondoleerd... Wel fijn dat jullie de reis kunnen voortzetten! Als ik de verhalen zo lees dan moet het een hele ervaring zijn. Jullie zitten dicht bij ons, wij in Nepal, jullie in India/China/Mongolie! Na jullie reis wil ik alles weten over de reis door Mongolie, lijkt mij ook fantastisch, staat op de planning! Haha...
Voor nu, veel plezier, én geluk.
Liefs, Gerben en Annemargriet
.... we blijven zo buren.
Wat toevallig. Zijn jullie al lang onderweg ?
Hebben je ouders ook een emailadres ?
Zou je ons die willen geven?
En doe ze vooral de groeten van ons.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}
