Lieve Piet en Corrie, het is geen wonder dat jullie nu overmand worden door emoties. Een bijzonder lange, indrukwekkende reis achter de rug, opnieuw een hele onderneming om op de plaats van bestemming te komen in een heel andere dimensie! Het zal hopelijk voor jullie de komende dagen, als jullie wat bijgekomen zijn van de lange reis en de eerste indrukken een beetje hebben kunnen verwerken, vast beter gaan. Al heb jij het gevoel niet erg veel voor de zieke mensen te kunnen doen, het idee erachter, dat jullie er ZIJN en om ze bekommeren, dat
jullie deze hele reis gemaakt hebben om voor een ander iets te kunnen betekenen, dat is zoveel waard! Jij als Zwolse schouderklopjesdokter zult zo ontzettend veel voor de mensen in Jaipur gaan betekenen, de grote witte dokter uit Ollanda en Corrie die de kinderen onderwijst, als er 1 stel is die alleen al door hun aanwezigheid iets kan betekenen zijn jullie dat wel. Heel veel wijsheid en liefde toegewenst! wij (Rene enik) denken aan jullie!

wauw! Julie zijn zo goed bezig. Geen wonder dat het zwaar is. Enorme contrasten en gevoel van hulpeloosheid. Als je er middenin zit, lijk je misschien zo onbetekenend. Bedenk wel dat mensen die kansloos waren en er toch gekomen zijn, allemaal gemeen hebben dat er 1 persoon was die hielp, die in ze geloofde, die hoop zag. Die persoon, dat zijn jullie, voor alle mensen die jullie daar zien en voor alle harten die jullie raken...
Sterkte,, dikke kus, Kim en Edwin